11 Ocak 2018 Perşembe

Unut-ma ! Hatırla-ma

Unuturum diye yorma kendini, her sevenle beni bir tutamazsın , öyle kolay değil unutmazsın, unutamazsın diyor bir şarkının sözleri...
Lakin benim bugün yazacağım şey sosyal medya yüzünden ortalığa bıraktığımız tüm görseller, yazılar, müzikler nedeniyle unutmamamak, unutturamamaktan ibarettir :)

Benim kendimi unutturmamak gibi bir niyetim yok vallahi, öyle olsaydı farklı kanallardan girerdim hayatınıza, hem de pek güzel girerdim tam orta yerine herşeyin ;)  Benim derdim ise; sürekli değişik kişi-olay-mekan kavramlarıyla ileriye doğru koşarak ( sizin 6 ay benim 1 ayda tamamlanıyor resmen) yaşadığım halde yine de eskiye dair herşeyi hatırlamaktan, okumaktan, özlemekten keyif aldığımı anlamam ve mantıksız gelmeye başlamasından dolayı yaşanıyor.. Hem keyif alıp hem nasıl dert ediniyorsun derseniz de, herşey güzel ve hareketli giderken insan farketmiyor fakat en kendimle başbaşa kaldığım, en durağan ya da en olmadık zamanlarda nostalji yapasım tutuyor. Mesela blog yazar gibi günlük yazdım ben, senelerce ! senelerce her olayı yazdım ve çok eskilerden başlayan bir alışkanlık olarak yer etti hayatımda. Ölürsem arkamda bırakacağım koca bir defter, son birkaç senenin gündem yazılarından oluşan blog sayfam, gün geçtikçe çoğalan ve sosyal medyadan arkadaşlarıma-eşime-dostumla paylaştığım binlerce resim (milyonlarca resim de flashbelleklerde duruyor, Allah'ım kimler kimler var o klasörlerde)
Geçen gece uzun bir aradan sonra günlüğüme el yazımla karaladım birşeyler. Öncesinde nerde kalmışım, neler olmuş da ne hislerle yazılmış diye biraz göz gezdirdim. Yeni yıl zamanlarındaki dileklerimi okudum. Kişileri tanımlarken yapıştırdığım resimlere baktım. İstediğim herşeyin olduğunu yine de üzüldüğümü farkettim. Beraber büyüdüğüm ve trafik kazasında kaybettiğim sevgili dostum(kardeşim-sırdaşım-ilklerim) un el yazısıyla yazdığı sayfaları tekrar tekrar okudum, saatlerce ağladım...
Neler olmuş nelerden vazgeçmişiz neleri kutlamışız satır satır yazılı duruyordu karşımda. İleriye dönük söylenen birkaç cümle için ne fallar baktırıyor, ne yıldız haritaları ne analizlerden ötürü araştırmlar yapıyoruz, vakit nakit hususunda tereddütsüz cömertçe davranabiliyoruz karşımızda medet umduğumuz kişilere... Oysa ki geçmişi okumak (o vakitllerde gelecekle ilgili planlarımı da yazıyordum) beni herzaman çok daha fazla etkilemiştir. Kaybettiklerim, sevdiklerim, tartıştıklarım, barıştıklarım ve birdaha yüzünü görmek dahi istemediklerim tüm hislerim ve ayrıntılarıyla duruyordu karşımda Resmen yazdıklarım etten kemikten ve kalpten oluşuyormuş gibi gelir ve bazen kendime bile hayret ederim. nasıl yazmışım bunca şeyi ,nasıl kelimelere dökebilmişim hislerimi bu denli, zaman nasıl da gösteriyor herşeyi,, Resmen kaderimi bahtımı şansımı görüyorum film izler gibi o satırları okudukça. Düşünsenize, seyahatimizi kendimizle başbaşa kendi hayatımız üzerinden gerçekleştiriyoruz :)
Ben yengeç burcu kadını olarak severim melankoliyi kendimle başbaşa kalınca ve nadir olarak ağlayan ben, en çok film izlerken ve yazdıklarımı okurken bambaşka biri olabiliyorum. Arka fonda müzik varken şu blog yazılarımı okusam, yine ağlarım vallahi yanımda kimin olduğunun pek önemi de yok. Öyle kasmam kendimi, güleceksem de ağlayacaksam da gayet normal olarak dökülüveririr yüzümden, dudaklarımdan ve gözlerimden...
İnsan olmak, tüm duygularıyla ve erdemleriyle oluyor sevgili takipçi, tüm hisleri barındırıyor ve kim neyi görmek istiyorsa onu görür bize bakınca..
Herzaman söylediğim gibi hoşbakmak hoşgörmeyi sağlar. Yeni yılda umarım çok güzel şeyler yazar, okur ve görürüz sevdiklerimizle beraber. İnşallah ektiğimizi biçer, güzellikleri tüm çevremize yayar, kötülüklerin sadece kısa vadede kazandığını fakat uzun vadede kayıplara yol açtığını unutmadan yaşarız ;) bilmeme anlatabildim mi...

4 Ocak 2018 Perşembe

Hey, Sen ! Yeni Yıl

Kendine, hayallerine ve umuda İNAN.
Her şeyin çözümü var!
İnanıyorsun madem, kendine GÜVEN.
Duyduğun sesleri, DİNLE.
İyilikleri, yapabileceklerinin hacmini büyüt, İSTE.
Kalbine düşerse YAP.
Aklına takılırsa kalbine SOR.
İçinden nasıl geliyorsa öyle OL.
Nasıl hissediyorsan öyle YAZ.
ÖZGÜR ve BAĞIMSIZ.
Mutlulukları ÇAĞIR.
ANLAT KONUŞ PAYLAŞ.
Hayatın ŞİMDİ.
İçine düşerse fikri hemen SEVİŞ.
Hep GÜL.
İçinden geldiği an sal ve AĞLA.
Farkında YAŞA.
Hayatta KAL.
Her kapıyı AÇ.
Kendine de SAYGI. Kendine de EŞİT HAK. Kendine de ADALET. Kendine de MERHAMET.
Her şey mümkün, DENE.
Dinlen.
Arı gibi Çalışkan, Zeytin gibi Ölmez yaşa.
Su gibi yolunu bul.
Toprak gibi yeşert.
Hava gibi nefes ol.
Ateş gibi parla.
Ağaç gibi kök sal.
KAZAN-Kazandır.
Kendini SEV.
Yaşadıysan eğer, vardır elbet bir sebebi, PİŞMAN da olabilirsin. Her şeye ilaçtır ZAMAN, o zamanı KAZAN.
Anında ŞÜKRET.
Her daim UMUTLU ve MUTLU OL.
Hayat bu…
Kendini AFFET!
HAREKETE GEÇ.
Her şeye yetecek kadar NAKİT ve VAKİT VAR.
Eylemde kalarak,
SABRET.
ŞANSLISIN.

“oldu”


(Dön başa şimdi, koyu renk yazdığım kelimeleri yukarıdan aşağıya yüksek sesle oku! Çünkü hepsi gerçek oldu)

Yukarıdaki yazıyı başka bir konuyu araştırırken buldum fakat yazarın hislerini kısa ve öz tarif ettiği diğer yazılarını da okumuş ve kendimden çokça şey bulmuştum. Bugün okuduğum bölümde ise eskiden yaptığı yeni yıl dua/umut/ritüellerinde olumsuz cümleler kurduğundan bahsetmiş ve beni etkileyen kısım tam olarak bu sene yukarıdaki pozitif haliyle tekrar yazdığı için budur diye paylaşmak istiyorum. 
Yeni yıl ile ilgili tertemiz bir sayfa açmak, eskilerden kurtulmak veya yeniliklere kavuşmak gibi dilekleriniz olabilir ki, olmalıdır da ! İnsan umut ederek yaşar, inanır ve çalışırsa dileklerini gerçeğe dönüştürür. Saçmalayarak elde ettiğiniz şeylerden bahsetmiyor ! Burda şair, hemen kendinizi zafer kazanmış gibi hissedip aptal ego gösterilerinde bulunmayın :) 
Sadece inanmanın ve pozitif konuşmaların hayatımızdaki yeri, önemi, farkındalığın hayat çizgimizi ve bizi yönetmesi gibi olgulardan bahsediyorum canım takipçi ;)
Birşeyi kırk kere söylersen olur değil, öyle olacağına inandığın için olur bir şeyler, yaradan, kaderin, gelmişin, geçmişin, tüm kararların, duaların belki de bu enerjide saklıdır da haberin yoktur ;) Aslında bilinçlendiğin an haberin vardır... nasıl ki bilinçaltına attığın herşey gün geliyor karşına dikiliveriyor, nasıl ki inanıyorum, böyle böyle olacak dediğin şeyler, ettiğin dualar kabul görüyor, sen kendini yönlendiriyor, olumlu olmanın ekmeğini yiyorsun.. Aslında bunlar gerçekleşirken bir nevi kendi kendini yönlendirdiğini hayat karmaşası içinde anlamayabiliyorsun.

Neyse bazılarınız ne demek istediğimi çok iyi anlıyor, günü gelecek biliyor ;) bazıları ise ne diyor yahu buu? derken eli çenesinde düşündükçe düşünüyor. Kim ne yaprsa yapsın ama bilincine herşeyin pozitif halini soksun bu sene :) Gün gelir de karşınıza dikilirsem, burci demişti dersiniz :)
Güzel günler inananlarındır, inanmak başarmanın yarısıdır ;) Az kaldı bu sene tamamlanacak güzel konularınız olsun, hayırlı insanlarla çevrili başarılarla dolu günlerimiz huzur ve mutlulukla dolsun...
Al sana yeni yıl duası, amin amen ameno :)